Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, która wiąże się z upośledzonym działaniem lub niedoborem insuliny. Pacjenci są bardziej narażeni m.in. na miażdżycę zarostową kończyn dolnych. Przewlekła hiperglikemia i zaburzenia w obrębie układu nerwowego oraz naczyniowego są czynnikami, które predysponują powstanie stopy cukrzycowej.
Stopa cukrzycowa to infekcja, która może przybrać formę owrzodzenia lub niszczenia tkanek głębokich. Z reguły wiąże się się z zaburzeniami neurologicznymi i chorobami w obrębie naczyń obwodowych. Głównym czynnikiem ryzyka jest neuropatia obwodowa. Schorzenie to jest niezwykle poważne i stwarza ryzyko konieczności wykonania amputacji stopy. Rozwój owrzodzenia często idzie w parze z powikłaniami pod postacią infekcji bakteryjnej. Niestety operacja jest bardzo ryzykowna, a statystyki wskazują, że w ciągu 5 lat od przebycia operacji śmiertelność może osiągnąć nawet 80%!
Zakażenia w zespole stopy cukrzycowej to najczęściej zanokcica, zapalenie mięśni, stawów, szpiku kostnego, a także zmiany ropne. Są to czynniki, które przedłużają proces gojenia owrzodzeń, a czasem całkowicie go uniemożliwiają i amputacja staje się wtedy nieunikniona. A jak rozpoznać zakażenie? Najczęstsze, typowe objawy to zaczerwienienie, wyraźnie wyższa temperatura stopy niż pozostałych części ciała, wydzielina surowicza lub ropna i silny ból. Charakterystyczny jest też uciążliwy, przykry zapach.
Jakie rodzaje powikłań zakaźnych stopy cukrzycowej można wyróżnić?
- Rana, która nie wykazuje objawów charakterystycznych dla infekcji;
- łagodne zakażenie, w którym diagnozowane są dwie cechy stanu zapalnego. Niechciane objawy dotyczą jedynie skóry i tkanki znajdującej się bezpośrednio pod nią;
- zakażenie umiarkowanego stopnia charakteryzuje się silnym zaczerwienieniem, które idzie w parze z jednym z następujących objawów: podpowięziowym rozprzestrzenianiem się infekcji, ropniem, zgorzelą czy zajęciem stawów, mięśni, ścięgien lub kości;
- ciężkie zakażenie wymaga natychmiastowej hospitalizacji i wiąże się z dreszczami, gorączką i zbyt niskim ciśnieniem.
Jedną z coraz bardziej skutecznych metod leczenia stopy cukrzycowej jest ozonoterapia. Poddawanie obszaru rany oraz jej obrzeży działaniu ozonu może znacząco przyczynić się do zmniejszenia powierzchni dotkniętej zmianami chorobowymi. Dzięki właściwościom ozonu przyspiesza się proces ziarninowania tkanki oraz jej regeneracji.
Dla osób, które decydują się na rozpoczęcie leczenia, ważne jest też wprowadzenie zdrowych nawyków, które zmaksymalizują efekty lecznicze podjętej terapii. Konieczna będzie normalizacja masy ciała, regularna aktywność fizyczna, sumienne stosowanie się do zasad zdrowej diety zalecanej cukrzykom, a także całkowite zrezygnowanie z jakichkolwiek używek.
Stopa cukrzycowa to bardzo niebezpieczna choroba. Należy za wszelką cenę zapobiegać zakaźnym powikłaniom, gdyż wiążą się one z ogromnym ryzykiem wystąpienia konieczności amputacji stopy.
