Włókniaki usuwanie
Włókniaki to często występujące zmiany o charakterze nowotworowym, które na szczęście bardzo rzadko stają się złośliwe. Jednak wiele osób uznaje je za nieestetyczne. Wynika to głównie z miejsca ich występowania - najczęściej bowiem pojawiają się na szyi i na powiekach.
Można wyróżnić dwa różne rodzaje włókniaków.
- Włókniaki miękkie - ich budowa w dużym stopniu przypomina skórę właściwą. Są skonstruowane z luźno uformowanej tkanki łącznej w formie włóknistej. W szczątkowym zakresie we włókniakach miękkich występuje unerwienie. Tworzą się przede wszystkim w okolicach pachwin, na śluzówce jamy ustnej, na szyi, twarzy, dekolcie i na wargach sromowych. Zwiększone ryzyko powstania włókniaków miękkich wiąże się z otyłością i insulinoopornością.
- Włókniaki twarde - są zwłóknieniem skóry, którego cechą charakterystyczną jest nadmiernie duża ilość fibrocytów znajdujących się w skórze właściwej lub pod nią. Często powstaniu włókniaka twardego towarzyszy rozrośnięcie się pobliskich komórek i rozrośnięcie takich struktur, jak mieszki włosowe czy naskórek. Najczęściej pojawiają się między 20, a 40 rokiem życia i predysponowane są do nich kobiety.
Jak wyglądają włókniaki miękkie? Są to grudki o niewielkich rozmiarach. Zazwyczaj sprawiają wrażenie pomarszczonych. Czasem mogą być nitkowate albo woreczkowate. Ostateczna forma to kwestia indywidualna, jednak w dużej mierze zależy od miejsca na ciele. W jaki sposób najczęściej usuwa się włókniaki tego? Z reguły stosowane jest wycięcie chirurgiczne lub usunięcie kriochirurgiczne, a obecnie coraz częściej używa się terapii laserowej. Pod wpływem koagulacji tkanek wywołanej przez wiązkę lasera, cały włókniak odpada. Ogromną zaletą jest w tym przypadku brak pozostawienia jakiejkolwiek winny.
Włókniaki twarde wyglądają nieco inaczej. Z reguły zmiany mają barwę skóry. Jedynie w niewielkiej liczbie przypadków ich kolor jest nieco inny. Włókniaki mogą być podobne do innych zmian dermatologicznych, dlatego po ich zauważeniu warto zawsze udać się do lekarza. Te włókniaki nie są niebezpieczne dla zdrowia. Czasem jednak niektóre osoby decydują się na ich usunięcie - przede wszystkim ze względów estetycznych.
A skąd się biorą włókniaki? Te miękkie powstają w procesie stymulowania receptorów na keratynocytach i fibroblastach. Czasem wywołuje je także insulinooporność. Gospodarka hormonalna (przede wszystkim androgeny i estrogeny) także może mieć wpływ na problem włókniaków. Niektóre osoby mają genetyczną skłonność do powstawania włókniaków, a w niektórych przypadkach stanowią one objaw zwiększonego ryzyka wystąpienia miażdżycy.
Włókniaki twarde z reguły powstają w wyniku odpowiedzi na proces zapalny bądź uraz. Z reguły przyczynę stanowi ukąszenie stawonoga, pęknięty mieszek włosowy, pęknięta torbiel pęcherzykowa lub ciało obce.
Leczenie włókniaków polega m.in. na usunięciu chirurgicznym, krioterapii, elektrokoagulacji, a także poprzez zastosowanie lasera. Czasem lekarze zalecają jedynie monitorowanie zmiany skórnej - szczególnie gdy guzek nie jest dla pacjenta uciążliwy i nie stanowi źródła kompleksów.
