Pajączki naczyniowe to potoczne określenie teleangiektazji lub wenulektazji. Są to rozszerzone naczynka krwionośne umiejscowione najczęściej na kończynach dolnych oraz twarzy, które przybierają formę czerwonych, rozgałęzionych niteczek. Zazwyczaj stanowią one jedynie problem natury estetycznej, jednakże w niektórych przypadkach mogą być pierwszym objawem wskazującym na choroby żył.
Pajączki naczyniowe powstają najczęściej w wyniku poszerzenia splotu żylnego, aczkolwiek mogą również pojawić się na skutek poszerzenia tętnic lub naczyń włosowatych. Przepływ krwi z układu powierzchownego do głębokiego jest utrudniony, gdy zastawki znajdujące się w żyłach nie działają prawidłowo. W takiej sytuacji krew z powrotem dostaje się do układu powierzchownego, powodując rozciąganie i przeciążenie naczyń krwionośnych.
Wyróżnia się cztery rodzaje pajączków naczyniowych:
- teleangiektazje samoistne - pojawiają się płytko pod skórą, zazwyczaj u kobiet po 40. roku życia;
- teleangiektazje izolowane - charakteryzują się brakiem towarzyszących żylaków, a przy tym nie występują inne cechy niewydolności żylnej;
- teleangiektazje w przebiegu niewydolności żylnej - naczynka mają średnicę do 0,4 mm, a cechą charakterystyczną jest ich forma w kształcie wachlarzy;
- teleangiektazje wtórne - pojawiają się na skutek podejmowanego wcześniej leczenia chirurgicznego, a także w wyniku przebytych urazów.
Nadrzędną przyczyną powstawania pajączków naczyniowych jest nadciśnienie żylne, które może być generowane przez nieprawidłowości we funkcjonowaniu zastawek żylnych, a także przez niedrożność lub zwężenie żył. Natomiast do czynników przyspieszających pojawianie się pajączków zalicza się: skłonności genetyczne, nadwagę, otyłość, niewłaściwą dietę, przebyte urazy, operacje, płeć żeńską, wiek, zmiany temperatur, wiek, ciążę oraz stosowanie niektórych lekarstw. Ponadto częsta ekspozycja na promieniowanie UV czy specyfika pracy zawodowej (praca siedząca, długotrwałe stanie) również może sprzyjać powstawaniu pajączków.
Aby zapobiec powstawaniu pajączków naczyniowych, warto bliżej zapoznać się z ich przyczyną. Przykładowo osobom otyłym, które borykają się z problemem pajączków na nogach, zaleca się przejście na odpowiednią dietę oraz zwiększenie aktywności fizycznej w ciągu dnia. Natomiast przebieg leczenia pajączków naczyniowych jest zależny od ich rodzaju i nasilenia. Zazwyczaj zaleca się jedynie stosowanie leków bez recepty dostępnych w aptekach, które mają za zadanie wzmocnić naczynia krwionośne i doprowadzić do poprawy ich funkcjonowania. Jednakże w przypadku poważniejszych teleangiektazji dobiera się odpowiednie metody leczenia inwazyjnego. W obecnych czasach najpopularniejszym rozwiązaniem jest laseroterapia, która polega na zamknięciu naczynek za pomocą energii przenoszonej przez promieniowanie laserowe. Zabieg przeprowadza się w pozycji leżącej, podczas którego zarówno pacjent, jak i lekarz muszą korzystać ze specjalnych okularów osłaniających oczy. Pierwsze rezultaty laseroterapii można zauważyć po około 4-8 tygodniach od naświetlania. Inną metodą jest skleroterapia, która polega na nakłuciu naczynia krwionośnego, a następnie jego podania do światła odpowiedniej substancji chemicznej.
